Najczęściej wykonywane są z drewna, stali, aluminium lub PCW. Żaluzja w skrzydle okiennicy najczęściej ma zamontowane lamele na stałe, lecz istnieją rozwiązania z lamelami odchylanymi (ruchomymi). Przykładem takich okiennic są Shutters montowane wewnątrz pomieszczeń w oknach, drzwiach, przejściach a nawet w szafach. Shutter składa się z jednego lub więcej paneli. Każdy panel zbudowany jest ze sztywnej ramy i umieszczonych w niej poziomo ruchomych lamel. Shuttersy mogą być składane na zawiasach lub przesuwane po prowadnicach.

Okno dialogowe może być modalne, czyli blokować przetwarzanie zdarzeń przez inne okna aplikacji. Większość okien dialogowych jest modalna, choć niektóre aplikacje tworzą też niemodalne okna dialogowe, np. paski narzędzi. Istnieją również systemowe okna modalne - okna dialogowe blokujące przetwarzanie zdarzeń przez wszystkie pozostałe okna, np. okno dialogowe pytające o zamknięcie systemu.

Okno można zazwyczaj przesuwać w obrębie ekranu, a także zmieniać jego rozmiar. Niekiedy okno można przemieszczać pomiędzy wirtualnymi pulpitami.

Istnieje kilka kontekstów, w których określenie “okno” jest używane.

Jednym z nich jest tzw. okno programu istniejące w ramach graficznego menedżera okien. Każde takie okno jest wtedy zarządzane poprzez tego menadżera i to on decyduje o tym, co użytkownik może z oknem zrobić (operacje typu przesuwanie, zmiana rozmiaru okna, maksymalizacja, minimalizacja, ikonizacja itp.).

W systemie X Window System oraz Microsoft Windows oknem nazywa się jednak każdy prostokątny obszar, który posiada swoją tzw. procedurę obsługi. Okno jest zatem specjalizacją widżetu.

W bibliotece GTK+ z kolei pojęcie okna jest raczej bliższe pojęciu okna w systemach okienkowych. Tzn. jest to prostokątny obszar będący niejako samodzielną jednostką, który może posiadać własne typowe dla aplikacji okienkowych elementy: pasek menu, pasek narzędzi, oraz własną ramkę, a wewnętrzny obszar okna jest wypełniany odpowiednim zestawem widżetów. Okna najwyższego poziomu (ang. toplevel) posiadają ramkę nadawaną im przez sam system okienkowy, czyli przez menedżera okien.

Typy skrzydeł:

* w zależności od sposobu otwierania
o rozwierane (obracane względem jednej z krawędzi bocznych)
o obracane (obracane na środku względem osi pionowej)
o uchylne (obracane względem krawędzi górnej)
o przechylne (obracane na środku względem osi poziomej)
o przesuwne
+ poziome (przesuwne w bok)
+ pionowe (przesuwne w górę)
o wyjmowane (bez obrotu lub przesunięcia)

* w zależności od położenia zawiasów:
o prawe
o lewe

Początkowo otwór w ścianie spełniał rolę prymitywnego okna. Później zaczęto go wypełniać zwierzęcą skórą, drewnem czy tkaniną. Dodano następnie okiennice, które można było zamykać i otwierać. Z czasem funkcją okna było nie tylko umożliwienie dostępu światła do wnętrza, ale ochrona przed czynnikami atmosferycznymi. W świetle okna pojawiły się pionowe przegrody, słupki, które łączyły kawałki szkła za pomocą ołowiu. Po raz pierwszy szkło do okien zastosowali Rzymianie. Szklane okna były preferowane przez Europejczyków, podczas gdy okna papierowe, bardziej ekonomiczne, stosowane były w starożytnych Chinach, Korei i Japonii. W Anglii okno szklane weszło w powszechne użycie z początkiem siedemnastego wieku. Współczesne okna, od sufitu do podłogi, zaczęto dopiero produkować dopiero po udoskonaleniu technik przemysłowej produkcji szkła.